İşte bu imanla Müslümanlar, Bedir’de müşrik ordusunu bozguna uğratmış ve galip gelmiştir. İşte bu imanla;  50.000 kişilik İslam Ordusu, 26 Ağustos 1071’de Malazgirt’te 250.000 kişilik Bizans Ordusunu perişan ederek; Anadolu’nun kapılarını açmıştır. İşte bu imanla; İstanbul’u fetheden komutan Fatih ve ordusu, Peygamber Efendimiz (s.a.s.)’in övgüsüne nail olmuştur. İşte bu imanla; Müslüman Türk Mehmetçikleri, bütün dünyaya “Çanakkale Geçilmez” dedirtmiştir. İşte bu imanla; 30 Ağustos Meydan Muharebesi zaferle neticelenmiş; asil milletimiz esir ve köle olmaktan kurtulmuş, İstiklâl Harbi’ni kazanmıştır.

Çünkü Müslümana yüreğinden gelen ses; “Vatan sevgisi imandandır” demektedir. Vatanına uzanan düşman eli; şeref ve haysiyetine, ırz ve namusuna, imanına uzanan eldir. Vatanın kirli düşman ayakları ile çiğnenmesi demek, İslâm’ın, imanın ve bütün kutsal değerlerin ayaklar altına alınması ve çiğnenmesi demektir.

Dikkat edersek, bütün bu zaferler inançta, sevinçte ve kederde birlik içinde olmanın eseridir. Bunu devam ettirmek de yine bizlerin elindedir. Yeter ki birbirimizi sevelim, sayalım. Birlik ve beraberlik içerisinde olalım. Yeter ki kalbimiz aynı iman ve idealle çarpsın. Yüce Rabbimizin: “Hepiniz toptan, Allah’ın ipine (İslâm’a, Kur’an’a, Peygamberin Sünnetine) sarılın. Bölünüp parçalanmayın”[7] emrine uyalım. Birlik ve beraberlik halinde olan, bölünüp-parçalanmayan bir Müslüman milletin aşamayacağı hiçbir engel yoktur. Konuyu şâirlerimizin sözleriyle bitirelim: “Değil mi cephemizin sinesinde iman bir, Sevinme bir, acı bir, gaye aynı, vicdan bir;