Şerefli Müminler,  

Görülüyor ki, Allah'u Azimüşşan, malı israf etmeyi yasaklamış ve israfla saçıp savuranları Şeytanlar safında zikretmiştir. Bu çok büyük bir tehlikedir. Abdullah İbni Mes'ud ve İbn-i Abbas (R.A.) Hazretlerinin rivayetlerine göre; İsrafla saçıp sa­vuranlardan maksat, malını: “Hak olmayan ye­re harcama yapanlardır.”

Bu sebeple, Müslüman malını israf edemez. İçki, kumar gibi yerlerde malını harcayamayacağı gibi, lüks, moda ve aşırı konforda da harcaya­maz.

Üzülerek ifade edelim ki, günümüz israf gü­nü haline gelmiştir. İlim ve tekniğin sağladığı maddi gelişmeler, moda ve israfla ziyan edil­mektedir. İsraf, dalgalar halinde bütün hayatı­mızı sarmıştır.

Enerjiden tutun, ekmeğe, ilâca, ormana, ömre ve vakte varıncaya kadar her şey israf edilmek­tedir.

İçki, kumar, kin ve düşmanlıkla vücutlar israf edilmekte, dedikodu ve zan gibi günahlarla vakitler israf edilmekte; edep ve hayâ yoksulu yayın organları ile genç beyinler israf edilmek­tedir. Dakikalarını ve saniyelerini bile boş geçir­meye hakkımız olmayan ömürlerimiz, cebimizde­ki bozuk paralar gibi israf edilmektedir.

İmana götürmeyen, ibadete getirmeyen, gü­zel ahlâka yaklaştırmayan ihlâssız ilim israftır. Allah'tan uzaklaştıran sevinç, heyecan ve zevk­ler israftır. Allah'ın haram kıldığı her şeyi alıp kullanmak israftır.

Memleketimizde çöp tenekelerine atılan ekmeğin yılda üç yüz bin ton olduğu tespit edilmiştir.

Bu tüyler ürpertici çılgınca israfın, Allah'ın gazabına dokunmayacağını kim söyleye­bilir?

Dolaplarda, sandıklarda biriktirilen kat* kat giyeceklerin israf olmadığını söylemek mümkün müdür?

Sırf gösteriş için, nişan ve düğün merasim­lerine harcanan servetin, lüks otellere ve salon­lara verilen paraların miktarı vicdanî ölçüleri çoktan aşmıştır. Avrupa'dan, Amerika'dan nişan ve düğün elbisesi, eşyası getirenlere, evlilik yıl dönümlerini ve doğum günlerini, Paris, Londra motellerinde kutlayanlara (!) kimse ses çıkar­mazken, Allah'ın emrini yerine getirmek için öm­ründe bir defa Hacca giden Müslümanlara dil uzatanlarda vicdan olabilir mi?

Oturmak için bir odaya, yakmak için bir ku­cak oduna yemek için bir dilim ekmeğe, bir kaşık sıcak çorbaya muhtaç olan, açlıktan ölen yüz-binlerce insanın bulunduğu bir dünyada kuş tüyü yataklarda yatan, sofralarında çeşit çeşit yemekler bulunduran, karnı doysa gözü doymayan insanlar, yaptıkları israfın dehşetini anlamak için Mahşeri mi bekliyorlar?

Şerefli Müminler,

Müslüman, israfla cimrilik arasında orta bir yol tutacaktır. İsraf etmeyeceğim derken cimri­lik çukuruna yuvarlanmayacaktır. Malı, yerinde sarf etmenin israf olmadığını bilecektir.

İsraf, fertleri ve cemiyetleri şımartır, bozar ve yıkar. Cimrilik ise, malı hapsettirmek suretiy­le kalpleri fesada uğratır. Bu sebeple, Müslüman israfçı olmadığı gibi cimri de olamaz.

Hz. Allah (C.C.) şerefli kitabımız Kuran-ı Kerim'de, müminlerin vasıflarını anlatırken şöy­le buyurmuşlardır:

وَالَّذِينَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا

“Onlar ki, harcadıkları zaman israf etmez­ler, sıkılık da yapmazlar ve harcamaları bu iki­si arası ortalama olur.[5]

Bir başka ayet-i kerimede de şöyle buyrulmaktadır:

وَلاَ تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلاَ تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَّحْسُورًا

“Elini boynuna bağlı kılma (cimri olma) ve büsbütün de onu açıp israf etme ki; sonra kınan­mış olursun ve eli boş açıkta kalırsın.”[6]